Bij het ontwaken zijn de velden gehuld in een dichte mist. We zijn op deze maandagmorgen nog de enige gasten. De ontbijttafel staat netjes gedekt, de gastvrouw heeft tijd voor een praatje. Inpakken en uitchecken gaan heel vlot, we pikken de wandeling voor de zoektocht terug op in Westouter, waar we gemakkelijk de auto kunnen parkeren.

We starten aan knooppunt 2 in Westouter en wandelen over het voorziene traject tot knooppunt 21. Hier wijken we af en gaan terug naar knooppunt 14 waar we de fotozoektocht vervolgen tot in Westouter. Op deze manier hebben we de wandeling aangepast aan onze mogelijkheden en missen we geen enkel stukje.

In het centrum van dit kleine dorp houden we onze ogen goed open in de hoop nog wat foto’s te vinden. Daarna gaat het tussen de velden bergop, de mist begint stilaan op te trekken en zien we de zon stilaan doorbreken. Op de doorsteek die we eergisteren in omgekeerde richting gemaakt hebben, merken we het verschil dat dooi en regen heeft teweeg gebracht. De grond is nu heel zompig wat wandelen een stuk zwaarder maakt. Even later pikken we de wandeling terug op aan de Broekelzen, een vennengebied in een bos. Gelukkig zijn ook hier knuppelpaden waar we onze voeten droog kunnen houden, er volgt een pittig klimmetje maar het kan Tilly niet deren. De achillespees zeurt af en toe een beetje maar echte pijn voelt ze ook op deze helling niet. Al snel is onze blik op de grond gericht, het pad is zo modderig dat een uitschuiver snel gemaakt is, we zoeken af en toe wat steun aan een weipaal. Schoenen en wandelbroek zitten vol modder maar we genieten met volle teugen van de wat langere wandelingen samen, na een periode van relatieve inactiviteit vanwege de achillespeesontsteking.

De laatste kilometers gaan over onverharde landweggetjes door de velden. Nu de mist opgetrokken is en de modderige paden achter ons liggen, kunnen we rustig rondkijken over het weidse landschap. Voor we het weten, staan we terug in Westouter. We hebben één foto niet gevonden maar daar kunnen we echt niet wakker van liggen. We moeten nog even wachten tot café ’t Peenhof geopend is, vragen of we ons eerst mogen omkleden en eten een boerenboterham met een deugddoende tas koffie erbij. Deze namiddag doen we het tweede deel van de autoroute langs de Ieperboog.