Op Pinksterzondag nemen we deel aan de tweede editie van TransplantouR, een tweedaagse beweegcampagne georganiseerd door de afdeling “de Vlaanders” van Transplantoux. Voor de zaterdagse activiteiten hebben we gepast, maar de gegidste wandeling door het Zwin willen we niet missen. Het zou een geanimeerde en leerrijke wandeling door het 155ha grote natuurgebied worden. De gids vertelde ons dat het Zwin een soort internationale luchthaven is voor vogels, een rust- vertrek- en verblijfplaats voor trekvogels. Ook de planten van het natuurgebied kregen de nodige aandacht, er is namelijk een verschil in begroeiing tussen de plekken die nooit, af en toe of altijd overspoeld worden door zeewater, oftewel slik en schorre. Zo komen we te weten dat een deel van zwinvlakte ‘s zomers paars kleurt als de lamsoor volop in bloei komt. Lamsoor is niet eetbaar, zeeaster (wat op de groenteafdeling verkocht wordt als lamsoor) wel, de bloemen lijken heel erg op elkaar alleen het blad is totaal anders. Op onze terugweg wijst de gids ons nog op het kijkcentrum, waar je de vogels op de zwinvlakte makkelijk kan observeren en interactieve schermen je helpen ze te herkennen.

We eten onze boterhammetjes op aan de Zwin bistro en gaan daarna verder op verkenning in het park. Eerste stop is de panoramatoren waar we een mooi uitzicht hebben op de “kleyne vlakte”.  Schotse hooglandrunderen staan te grazen en ooievaars zoeken rustig naar allerlei lekkers. Volgende halte is het kijkcentrum. De modder van de zwinvlakte wordt voor ons ontleed en plots zien we voor onze neus een torenvalk hangen,speurend naar een prooi op de grond , het zogenaamde “bidden”. Er volgt een duik en we zien ze zonder prooi terug wegvliegen. Mooi schouwspel. We gaan terug op pad en volgen het huttenpad. Bij de eerste observatiehut zien we door de telescoop talloze broedvogels. Lepelaars, verschillende soorten meeuwen, kluten en nog heel wat meer vogels die we (nog) niet kennen, werken toegewijd aan hun toekomst. Even verder landt een ooievaar en gaat op zoek naar voedsel voor haar kuikens. Prachtig om deze vogel van dichtbij te kunnen zien. Even verder draait een meerkoet rustig rondjes op een poeltje, de pasgeboren kuikens in het kielzog. In een volgende hut wordt de modder van het zoetwater ontleed en toont de gids ons een boomkikker in het struikgewas. Zelf zouden we deze nooit gevonden hebben. We keren stilaan terug naar het onthaalcentrum, drinken nog wat en hopend op een mooie zonsondergang besluiten we om via Zeeland terug naar huis te rijden. Onze ingeving loont, want in Zoutelande mogen we een prachtig ondergaande zon aanschouwen. Het was een lange maar fantastische dag met veel onvergetelijke momenten.