Zondag 11 maart de maandelijkse wandeling met Transplantoux. Deze keer was er gekozen voor de “marching” in Herne (Pajottenland). We hebben hoge verwachtingen want het Pajottenland staat nu éénmaal bekend als een prachtige streek om te wandelen.

De weersverwachtingen zijn niet zo positief, veel regen, maar we wagen het erop. De zondvloed die we over ons krijgen rond Antwerpen doet ons bedenkelijk kijken en we overwegen om rechtsomkeer te maken. Maar plots komt er toch een waterzonnetje door de wolken piepen. We besluiten om verder te rijden en komen tijdig aan de inschrijvingen. Iedereen wordt hartelijk begroet en even later is het verzamelen geblazen voor het vertrek. De regen heeft plaatsgemaakt voor een heerlijk zonnetje.

Slechts 17 blauwjassen aan de start, dit moet een laagterecord zijn. Er wordt besloten om de route van 16 km te wandelen, vooral omdat deze gelijk loopt met de 11 km-tocht met een extra lus aan de rustpost zodat diegenen die het niet zien zitten om de grote wandeling te doen aan de rustpost kunnen wachten tot de rest terug is van de extra 5 km.

Vol goede moed beginnen we aan de wandeling, maar al snel blijkt dat de eerste kilometers over het fietspad langs een redelijk drukke verbindingsweg lopen. Hier en daar wordt er opgemerkt dat dit toch niet leuk wandelen is. Marc krijgt op een gegeven moment zelfs de indruk dat we verkeerd zitten: er zijn zowel voor als achter ons geen andere wandelaars te zien. Even wordt er getwijfeld, maar uiteindelijk komen we toch nog een pijl tegen die ons richting open veld stuurt. We lopen over kleine verharde wegen tot we opeens een slijkerig klimmetje voor de voeten geschoven krijgen. Er wordt druk gezocht naar het beste paadje naar boven en zonder uitschuivers bereiken we de rustpost. Tilly besluit het lot niet te tarten nu de pijn aan de achillespees eindelijk beter is, samen met enkele anderen wacht ze aan de rustpost op de terugkeer van de groep.

De extra lus van 5 km begint alweer langs een drukke verbindingsweg. Na een 2-tal kilometer worden we een park ingestuurd. Eindelijk wat zachte grond onder de voeten. De wandeling brengt ons langs kasteel “Ter Rijst”, ik maak enkele leuke foto’s langs de vijvers. Vanaf hier gaat het langs de rand van het bos terug naar de rustpost, waar de lunch wordt genuttigd. Zoals steeds moeten we verspreid gaan zitten, sommigen blijven zelfs buiten omdat het binnen verstikkend warm is.

Het tweede deel van de wandeling leidt ons langs dorps- en landwegen tot we een keuze moeten maken: door de natuur of verder langs de verharde wegen. We kiezen voor natuur en ondervinden al snel dat de regen van de voorbije nacht de landwegen en de velden herschapen heeft in een modderige brij. Het is zwaar wandelen, maar dit is waar we het voor doen. Mooie vergezichten en voorbijdrijvende wolken maken van dit stuk een plaatje. Uiteindelijk verlaten we de velden, nadat we onze schoenen wat proper gemaakt hebben in een wel héél drassige wei keren we langs landwegen terug naar het startpunt. Er wordt nog een wedstrijdje kijken wie de vuilste broek heeft, gehouden. Met enkele Transplantoux-ers drinken we nog wat in de sporthal en keren terug huiswaarts.

De algemene teneur was dat er weer té veel verharde wegen op het uitgestippelde traject voorkwamen en er op de rustpost niet echt rustig kon verpoosd worden, een minpunt voor vele “marching” wandelingen. We hebben wel genoten van het lentezonnetje en de deugddoende beweging, niet onbelangrijk.