Om 12 uur worden we aan de kade verwacht met de auto. We hebben dus ruim de tijd om rustig te gaan ontbijten, het laatste ontbijt in het land van onze dromen op Marc zijn verjaardag. Het stemt ons een beetje verdrietig, de maand is omgevlogen. We hebben veel dingen gezien en meegemaakt, nemen veel dierbare herinneringen mee naar huis. Op de kamer pakken we de laatste spulletjes in, samen met de mooie ervaring. Onze droom is uitgekomen en heeft ons niet teleurgesteld. Na het uitchecken kijken we nog een laatste keer over Oslo en de fjord waar we straks over varen. Op de parking laden we de bagage in, vandaag en morgen is het nog vakantie, dan wacht de dagelijkse realiteit. Zonder problemen en ruimschoots op tijd schuiven we aan in de rij voor de overzet van Oslo naar Kiel.

De zon is nog altijd van de partij, een waardig afscheid van dit prachtige land. Als de poorten opengaan is het nog even aanschuiven, daarna kunnen we rustig onze buitenkajuit gaan zoeken. Nog even wachten tot alles is schoongemaakt, snel de bagage in de kajuit zetten en dan naar het bovendek om de afvaart niet te missen. We zwaaien Oslo en Noorwegen tot ziens, het hotel is vanaf het water mooi zichtbaar naast de skischans. Daarna gaan we nog even langs de winkels aan boord om wat belastingvrije spullen aan te schaffen, we gaan langs de tax refund en dan trekken we ons terug in de kajuit tot het tijd is voor het diner.

Deze avond hebben we een tafel gereserveerd in het restaurant om de verjaardag van Marc te vieren. We kijken nog wat foto’s, Tilly probeert nog wat te schrijven voor de blog maar kan er haar gedachten niet bijhouden. Lezen lukt haar ook niet, dan gaat ze zich maar klaarmaken en nog wat tijd doden tot het tijd is om te gaan eten. In het à la carte restaurant is een mooie tafel gereserveerd voor ons met uitzicht op het kielzog van de ferry. We drinken een prosecco als aperitief, bestellen de suggestie van de chef en kiezen een goede fles wijn. De bediening is vlekkeloos, de soep wordt op tafel gezet als we ons aperitief gedronken hebben. De wijn wordt geproefd en goedgekeurd, het eten is goed verzorgd. We kijken terug op een mooie periode in ons leven en voelen ons gelukkig. Stilaan wordt het tijd om een mooie avond en vakantie af te sluiten. We gaan tevreden slapen, morgen wachten de drukke autostrades in Duitsland en de rit naar huis.

De drukte op de Duitse wegen voelt heel onwennig, het vergt de nodige aanpassing om het terug gewoon te worden. Nog even wat inkopen doen in Kiel, nu we toch hier zijn slaan we de nodige voorraad was- en verzorgingsproducten in. De file tussen Bremen en Hamburg indachtig nemen we een andere weg. We willen het risico lopen om in een file aan de Elbetunnel terecht te komen maar daar gaat het verkeer relatief vlot. In de richting van Hannover gaat het mis, de gps geeft aan dat we de autostrade moeten verlaten, er is een ongeluk gebeurd met twee vrachtwagens. Al snel slibben ook de secundaire wegen dicht met als gevolg dat we alweer geduld moeten hebben. Stapvoets raken we na iets meer dan 2 uur terug op de autostrade, het leed wordt even verlicht als we een roofvogel in de lucht zien. Dit hadden we niet gezien als er geen file was. De rest van de weg verloopt vlot, nog een halte aan de frituur dat hoort erbij na een maand zonder frietjes. We zijn toch blij als we thuis zijn, de wasmachine voor de eerste keer aan het werk zetten en dan langzaam terug naar de alledaagse beslommeringen. Aan alle mooie liedjes komen een einde maar met de herinneringen kunnen we nog een leven lang verder. Bedankt donor dat we dankzij jou onze grote droom hebben kunnen waarmaken en beleven.