Na een heerlijk ontbijt gaan we naar de blokhut om in te pakken en onze auto in te laden. Om iets na 10 u. staan we aan de kade in Risøyhamn om aan boord te gaan van de Midnatsol, één van de grootste schepen van de Hurtigruten-vloot. De weergoden zijn ons nog altijd goedgezind, het belooft schitterend, rustig weer te worden voor onze trip tot Trondheim. Aan de kade staan nog 2 Noren, die met de fiets van de Noordkaap komen en nu de kustboot nemen tot Bodø. Van daar fietsen ze verder tot helemaal in het zuiden van Noorwegen. Zij willen op hun beurt weten wat verder onze plannen zijn. De Midnatsol komt in zicht, blaast 3 keer haar scheepshoorn om haar komst aan te kondigen. Vlak voor we aan boord gaan, wensen wij hen nog veel succes.

Het inchecken gaat hier heel wat vlotter dan in Bergen, we laten de autosleutels achter aan de receptie, een bemanningslid rijdt de auto aan boord, en gaan onze buitenkajuit opzoeken. Alweer voelen we ons vereerd, er is ons één van de weinige mini-suites toegewezen met een gezellige zithoek. Als er iets gebeurt, moeten we zeker geen schrik hebben. We kijken recht op de reddingsboten en de uitgang is vlakbij. We pakken het hoognodige uit en gaan direct de rest van het schip verkennen. Het valt ons op dat de sfeer aan boord van Midnatsol minder gemoedelijk is dan op de Kong Harald. Na onze eerste ronde gaan we naar dek 9 om de afvaart niet te missen. We blijven daar tot we in de verte onze blokhut en het Andøy Friluftssenter zien voorbijglijden en zoeken ons een plaatsje in één van de 2 panoramaruimtes. Dit wordt ons afscheid van Vesterålen en Lofoten, we willen de machtige bergen met hun besneeuwde toppen in al hun pracht en grootsheid bewonderen.

Het schip legt aan in Sortland, het is hier heel wat drukker dan 2 dagen geleden op zondag. Toen was onze auto bijna de enige op de parkeerplaats aan de kade, nu is er bijna geen plaats meer over. Wij gaan echter niet aan wal maar profiteren van de relatieve rust om te gaan genieten van de fijne gerechten in buffetvorm. Na het eten gaan we terug naar het panoramadek. De Lofotenmuur laat zich bij dit prachtige weer van zijn mooiste kant zien. In Stokmarknes blijven we ook aan boord, de afgelopen weken en vooral de korte nachten beginnen in onze kleren te kruipen en de rust is welkom. Na Stokmarknes zet de Midnatsol koers richting Raftsundet, de nauwe zeestraat. Het is adembenemend mooi om door het blauwe water te glijden omringd door de steile bergen. Tilly blijft binnen van dit schouwspel genieten, Marc gaat naar het buitendek om mooie plaatjes te maken.

Er wordt aangekondigd dat het schip vergezeld wordt door een helikopter voor het maken van een promotiefilm tot ze de Trollfjord gaat invaren. De staalblauwe hemel met hier en daar een paar wolken lenen zich perfect voor dat doel. Wij bevinden ons op bekend terrein omdat we de omgeving al met de auto en een RIB-boot hebben verkend, toch is het invaren van de smalle fjord spectaculair. De enge monding, de steile rotswanden zijn nog indrukwekkender door de grootte van het schip. Het draaien aan het einde van de Trollfjord zorgt hier en daar voor wat onrust onder de passagiers. Nadat we de Trollfjord verlaten hebben, gaat het richting Svolvær. Hier gaan we even van boord voor een korte wandeling door het centrum en we komen er zowaar bekenden tegen. Deze 2 mensen hebben we leren kennen in Andøy Friluftssenter en nemen morgen de Hurtigruten, het wordt een hartig afscheid. Na het afscheid gaan we terug aan boord om ons klaar te maken voor het diner om half 9. Alweer wordt een overheerlijke maaltijd geserveerd, de koffie nemen we op het buitendek. De lucht is helemaal opgeklaard, de Lofoten hebben voor ons een speciaal afscheid in petto. We blijven buiten tot bijna 1 uur ‘s nachts, de kans om een laatste keer de middernachtzon te aanschouwen laten we niet schieten. Ondertussen varen we op de Vestfjord in volle zee, het schip doet zijn naam alle eer aan. De 4 natuurelementen: vuur (zon), aarde (bergen en land), water (zee) en lucht (wind en hemel) zorgen voor een adembenemend droomscenario. Stilaan wordt de eilandengroep kleiner, we zwaaien tot ziens. De laatste avond boven de poolcirkel kon niet mooier zijn, we voelen ons bevoorrecht en danken in stilte nogmaals de donor. Onder de indruk gaan we richting kajuit om ons bed op te zoeken.

De volgende morgen worden we wakker ten zuiden van de poolcirkel. Het weer is nog altijd prachtig, alleen staat de wind wat strakker. Toch voelen we dat het een stukje minder koud is op zee. We nemen eerst de tijd om te gaan ontbijten en zoeken nadien weer een plekje op het panoramadek. We zien de prachtige kustlijn voorbij glijden en nemen de tijd om de opgedane indrukken te verwerken. Regelmatig lopen we even op het buitendek om onze benen een beetje te strekken en stramme spieren te voorkomen. Tilly schrijft wat voor de blog of leest verder in het boek van Lars Saabiye Christensen, Marc houdt zich in stilte bezig met de foto’s, af en toe wordt er iets gezegd.

Iets na 12 uur gaan we naar het lunchbuffet voor een lichte maaltijd, even later legt het schip aan in Sandnessjøen en gaan we van boord om de sfeer op te snuiven. Ruim voor vertrek uit de haven hebben we stelling genomen op het buitendek. Direct na afvaart varen we voorbij de Zeven Zusters, zeven bergtoppen zusterlijk naast mekaar aan de mooie kust van Helgeland.

Botnkrona (1,072 m), Grytfoten (1,066 m), Skjæringen (1,037 m), Tvillingene (de Tweeling) (980 m), Kvasstinden (,1010 m) en Stortinden (910 m) waren de dochters van de Suliskongen en werden onder streng toezicht gehouden, ver in het noorden. Op een nacht viel hij in een diepe slaap en zagen de zeven maagden kans om weg te glippen voor een avontuur. Maar Vågekallen, die al geruime tijd op zoek was naar een vrouw, lag op uitkijk en achtervolgde hen. De zusters vluchtten naar de kust in het zuiden op de vlucht voor de vele trollen die hen ofwel achtervolgden ofwel wilden redden. Geen van de zusters had eraan gedacht dat de zon zou opkomen die alle trollen in steen verandert. Toen de morgen aanbrak, werden de trollenzusters versteend van angst en veranderden in rots en bergen.

Het weer is helder en we krijgen een heel mooie kans om deze bergen te bewonderen. De toppen zijn nog steeds besneeuwd wat zorgt voor een extra cachet. We blijven aan dek tot we er helemaal voorbij zijn, ondertussen zijn er niet veel belangstellenden meer overgebleven. Daarna gaan we terug naar het panoramadek, het duurt nog even voor we in Brønnøysund aanleggen. Na afvaart in Brønnøysund gaat het voorbij Torghatten, de berg met het gat in, tot aan de achterkant waar het gat het best tot zijn recht komt. We gaan even de rust van onze kajuit opzoeken en maken ons klaar voor het afscheidseten. Nog even een rondje langs de shop voor wat warm ondergoed met korting en dan is het tijd voor een glaasje prosecco. In het restaurant staan de kapitein en zijn crew te wachten voor een afscheid, de meeste mensen verlaten morgenvroeg in Trondheim het schip voor een vlucht huiswaarts, wij verlaten het schip voor het laatste deel van onze fantastische reis. Na het eten nog een koffie en dan toch eens een keertje vroeger in bed. Morgen wordt het tijd om de benen nog eens aan het werk te zetten en Trondheim wat verder te ontdekken dan alleen het centrum.