Onze eerste morgen in Svolvær heeft een winters karakter, zelfs voor de Lofoters is dit uitzonderlijk einde mei. Toch horen we hier niet klagen over het weer, ze nemen het zoals het is en dat doen wij ook. Aan de ontbijttafel merken we dat het licht schitterend is, elke keer we buiten kijken ziet het er anders uit, pure magie. Tussen de sneeuw- en hagelbuien door is hier en daar een klein stukje blauwe lucht te zien. Hoe dan ook, het uitzicht vanuit ons appartement is prachtig en tegen de kou kunnen we ons aankleden. We maken ons klaar, eerst wat info vragen over welke wandeltochten te doen zijn in de volgende dagen. Vandaag is het niet verantwoord om naar boven te gaan omdat alle bergen hier steil zijn, heel steil en te glibberig door de stenige ondergrond. Dat geldt ook voor morgen door de verse sneeuw die er gevallen is.

Na enig overleg besluiten we de Vågan kathedraal te bezoeken, waar we voor een gesloten deur staan. Het seizoen begint pas op 1 juni, we zijn een dag of 2 te vroeg. De omgeving is prachtig, we lopen een rondje rond de kathedraal. Het is de grootste kerk van de Lofoten waar vroeger de vissers die ’s winters hun familie moesten achterlaten voor brood op de plank, naar de mis kwamen. Tijdens de korte rit ernaartoe wordt al snel duidelijk dat de omschrijving die ze ons gegeven hebben over de Lofoten helemaal juist is. De top van de Alpen zijn hier echt in de zee geplant, compleet met sneeuw. De bomen beginnen aarzelend te knoppen, de lente breekt stilaan door, het water maakt het plaatje compleet.

Henningsvær is onze volgende stop, het staat in de reisbrochures als een authentiek vissersdorp, hoewel het duidelijk al erg veranderd is door het toerisme.. We wandelen rustig door het centrum waar we een pottenbakkerij ontdekken met keramiek door de eigenares  met de hand vervaardigd en gebakken. Er staan hier mooie stukken in de eenvoudige Noorse stijl. Hier kopen we een souvenir, als herinnering aan onze droomreis. We vragen of we de vaas later kunnen komen ophalen zodat we nog naar het uitzichtpunt aan de zee kunnen wandelen. We wandelen tussen de droogrekken met stokvis. De kenmerkende rekken vol kabeljauw, de overbekende stokvis die over een week of 2 klaar is, zorgen voor een uniek panorama. Ze duiken overal op de Lofoten op, zal morgen blijken. Ook de koppen worden gedroogd en geven een penetrante visgeur af, een speciaal parfum dat er zeker bij hoortHet is beslist de moeite, we krijgen een feeëriek uitzicht over de unieke ligging van het dorp. De meeste toeristen komen niet zo ver, we komen niet veel volk meer tegen. Het weer is ondertussen wat opgeklaard, daarom rijden we nog richting Hov waar een mooi zandstrand is. Net op het moment dat we willen uitstappen voor een kort wandelingetje naar een kleine vuurtoren, breekt een stevige hagelbui los met hevige windstoten. Dan maar verder naar het kerkje van Gimsøy, dat in een prachtige baai ligt met een ruw strand. Ondanks de koude wind nemen we hier de tijd om even te genieten van de wondermooie omgeving en krijgen al een idee hoe schitterend de middernachtzon aan deze kant van de eilandengroep is.

Het wordt stilaan tijd om terug richting appartement te rijden. Nog even langs de Rema 1000 voor soep, wat groenten en een stukje kabeljauw als avondeten en dan een rustige avond tegemoet. Een beetje vroeger gaan slapen want morgen rijden we naar Å, het zuidelijkste punt bereikbaar met de auto waar de weg stopt. De weersvoorspellingen voor morgen zijn ideaal voor een autorit met helder weer en 8°, door de hagel en sneeuw blijft het te gevaarlijk om naar boven te gaan.

We voelen ons hier de koning te rijk met die overweldigende natuurpracht en genieten van elke seconde. De Noorse manier van leven spreekt ons erg aan, hier maken de mensen nog tijd voor elkaar, het zijn echte buitenmensen, niet moeilijk met al dat natuurschoon. Iedereen heeft tijd voor een praatje, stress bestaat hier nauwelijks. Een manier van leven die bij ons steeds verder zoek is. We komen hier vanzelf tot rust.