Op zaterdag 7 april was het weer zover! Om de sluiting (helaas) van blok 22 Lier te herdenken trekken we met een aantal (ex) collega’s -naar jaarlijkse traditie- onze wandelschoenen aan. Deze keer gaan we de streek waar “de Witte” is opgegroeid verkennen.

Ik ga alleen, want Tilly is nog niet helemaal hersteld van haar achillespeesblessure en vreest dat ze de afstand nog niet aankan zonder pijn. Mooi op tijd rijd ik de stationsparking van Zichem op en wacht tot de ex-collega’s aankomen. Stipt om 10.00u arriveert de trein. Iedereen wordt hartelijk verwelkomd door organisator Marc Van Aerschot en al snel trekken we op pad. Via perron II gaat het naar het natuurgebied Demerbroeken. Eeuwenlang waren de Demerbroeken een uitgestrekt open beemdenlandschap waar vooral hooi werd gewonnen. Er werd op verschillende plaatsen ook turf gestoken. Nu grazen er galloway runderen, maar het geluk is niet met ons. We krijgen er geen te zien. Op het einde van de beemden wandelen we langs de voet van de Voortberg (deze is 50 m. hoog), waar we de typische ijzerzandsteen terugvinden. Het is één van de vele getuigenheuvels die Vlaanderen rijk is. Gekende heuvels zijn: Wijngaardberg in Wezemaal, de Kluisberg, Kemmelberg, Beerzelberg en de Heistse Berg.

Voorbij de Voortberg gaan we verder richting Testelt en steken lijn 35 over, netjes langs de overweg natuurlijk. Rechts in de verte zien we het station. Voor we de brug in Testelt oversteken zien we rechts een oude watermolen die reeds in 1179 vermeld staat in geschriften van de abdij van Averbode. Ook hier zien we de typische ijzerzandsteen.

De Demer vormt de natuurlijke grens tussen de Kempen en het Hageland maar veel verschil is hier niet te zien. We volgen een stukje deze regenrivier en trekken dan oostwaarts richting Laarbeek. Even later botsen we op de bevoorradingspost. Mireille (de vrouw van Marc Van Aerschot) staat ons op te wachten met allerlei lekkers. Vooral de jenever gaat gretig van hand tot hand. Ik sla wijselijk over. Na deze verkwikkende rustpauze slepen we ons terug op gang.

We zien nog een stukje van de beemden en stilaan komen we in het bos- en woongebied . Onze wandeling stijgt tot een hoogte van 45 m. We stappen richting scherpe heuvel (oude benaming) en duiken even later terug het bos in. Hier spot ik nog eens een oude verlaten caravan en kan het niet laten om een fotootje te nemen. We wandelen langs het wijndomein van Luc Haekens tot aan de kruising met de oude spoorlijn Zichem-Scherpenheuvel en volgen de oude bedding van de spoorlijn richting Zichem tot aan de oude spoorwegbrug. Daar krijgen we de Marketoren of Maagdentoren in het vizier. Ervaren gids Karel staat ons al op te wachten en vertelt ons de geschiedenis van deze toren en Zichem. We brengen een bezoek aan de toren en boven kunnen we het mooie landschap van Zichem en omstreken bewonderen. Na het bezoek is het tijd om de innerlijke mens te versterken en trekken we naar de markt van Zichem, het eindpunt van deze wandeling.

De wandelingen met de VKSL (VriendenKring Spoor Lier) zijn altijd weer een aangenaam weerzien met de mensen waar ik toch enkele jaren mee samengewerkt heb en zo blijven we op de hoogte van elkaars levenswandel.

Met dank aan Marc Van Aerschot voor de beschrijving en het uitstippelen van deze mooie wandeling.