De zoon van de verhalenverteller van Pierre Jarawan is een debuutroman die ik absoluut wilde lezen. Toen het boek op de shortlist voor de verkiezing van de Hebban Award in de categorie Roman opdook, was ik meer dan ooit vastbesloten het zo snel mogelijk te lezen. Een tijdje later vernam ik dat er online een leesclub werd georganiseerd, die kans liet ik niet aan me voorbijgaan. Ik heb het boek uitgelezen in december maar omdat de leesclub nog niet afgelopen was, wilde ik wachten om de recensie te plaatsen op de blog.

Pierre Jarawan is als zoon van ouders die uit Libanon gevlucht zijn en in Duitsland is opgegroeid, de geknipte persoon om een boek te schrijven dat zich voor een groot gedeelte in Libanon afspeelt.

De zoon van de verhalenverteller is een debuut, dat meer dan verdienstelijk kan genoemd worden. Hoewel het onderwerp nl. de verdwijning van de vader van het hoofdpersonage Samir anders doet vermoeden, is het een boek vol hoop en verwachting. Het boek belicht zowel de moeilijkheden die vluchtelingen ondervinden in Europa, meer bepaald Duitsland, als de complexiteit en diversiteit van de Libanese maatschappij en koppelt dat aan de zoektocht van een zoon naar zijn vader. De auteur slaagt erin die onderwerpen te verweven in een verhaal dat blijft boeien. De korte hoofdstukken spelen zich afwisselend af in Duitsland en Libanon, als de situatie het vereist worden via flashbacks de ontbrekende schakels aangevuld.

Pierre Jarawan bewijst dat hij een goed verteller is omdat hij de politieke en religieuze warboel die Libanon is, op een luchtige en begrijpbare manier verweeft met een aangrijpende familiegeschiedenis. Het verschaft een unieke inkijk in de toestand in het Midden-Oosten in het algemeen en Libanon in het bijzonder. Het boek is geschreven vanuit het standpunt van Samir, de ik-vorm, die nog niet geboren is in het begin van het verhaal. Het boek begint op het moment dat zijn ouders in Duitsland aankomen en er met vallen en opstaan in slagen een eigen leven op te bouwen en een plaats in de maatschappij trachten te verwerven. Ze vinden steun bij Hakim, die gevlucht is nadat zijn vrouw in gruwelijke omstandigheden is gestorven, en zijn dochter Yasmin. Hun Libanese afkomst schept een band die in eigen land ondenkbaar is omdat ze tot bevolkingsgroepen behoren die nagenoeg nooit met mekaar in contact komen. Het leven van Samir neemt een dramatische wending als op een dag zijn vader met de noorderzon vertrekt, Samir blijft achter als een getraumatiseerde jongen die in de eerste plaats de verhalen over Abu Youssef en de ceders, het eeuwenoude symbool van Libanon, mist die zijn vader hem vertelde. Hij kan het gebeurde niet verwerken, leeft meer in het verleden dan in het heden. Terwijl de mensen rondom hem erin slagen het verleden een plaats te geven, lukt dat Samir niet zoals in deze citaten beschreven is:

‘Nu wilde ik haar beslist zien exploderen, wilde ik haar ongelukkig maken, het stuitte me tegen de borst zoals ze hier al geruime tijd lachend en enthousiast ronddanste terwijl ik mijn uiterste best deed om de herinnering aan vader in ere te houden.’

‘De gedachte verlaten te worden laat me ook nu nog dingen doen waarvoor ik mezelf haat.’

Terwijl Samir in de hoofdstukken die zich in Duitsland afspelen, opgroeit, ontwikkelt de zoektocht in Libanon zich verder. In Libanon sluit hij vriendschap met Nabil, zijn chauffeur die ook als gids fungeert, die hem naar de plaatsen en mensen voert die zijn vader kennen. Hij ontpopt zich tot een jonge man die vastberaden doorzet, zich omringt weet met personen die hem minder eenzaam maken omdat ze allemaal op een of andere manier aan een zoektocht bezig zijn.

De levendige beschrijvingen van personen en landschappen zijn prachtig, uit elke zin blijkt de liefde van Jarawan voor een land dat ooit het vaderland was van zijn ouders terwijl ook de liefde voor zijn geboorteland en daarmee de kansen die hem geboden zijn, niet vergeten worden. Het is geschreven in een vlotte schrijfstijl zonder moeilijke woorden. De titel van het boek is heel toepasselijk, enerzijds maakt die onmiddellijk duidelijk over wie het verhaal gaat, anderzijds spelen de verhalen van de vader een sleutelrol in de zoektocht van een zoon naar zijn vader. Beiden zitten vervat in de titel en laat geen twijfel bestaan over het hoofdpersonage.

Als debuut heeft dit boek een grote indruk gemaakt, adembenemend mooi en vlot geschreven met een verhaal dat van begin tot einde blijft boeien. Het boek blijft nog een tijd nazinderen na het lezen van de laatste pagina. Een echte aanrader voor wie houdt van een roman die naast een boeiend verhaal ook nog inzicht geeft in de geschiedenis van een land dat iedereen kent via de media en bovendien een thema bevat dat actueler is dan ooit. De zoektocht van Samir naar zijn vader wordt feilloos gekoppeld aan de gevolgen van de jarenlange burgeroorlog die Libanon geteisterd heeft. Een indringend verhaal dat hoop en verwachting uitstraalt en aangenaam leesbaar is, leiden tot een beoordeling van 5 sterren.

 

 

 

BOEKGEGEVENS

AUTEUR:Pierre Jarawan
TITEL:De zoon van de verhalenverteller
ISBN:9789402751444
UITGEVERIJ:HarperCollins
PUBLICATIE:Juni 2017
UITVOERING:Ebook
ORIGINELE TITEL:Am Ende bleiben die Zedern
VERTAALD DOOR:Lilian Caris

Korte inhoud:

Samir verruilt het veilige Duitsland voor het wankele Beiroet om verleden en heden eindelijk te kunnen verbinden: wat is er gebeurd met zijn vader, die het gezin zo plotseling in de steek heeft gelaten? Het enige aanknopingspunt is een oude foto en de verhaaltjes-voor-het-slapengaan die zijn vader hem vroeger vertelde. Samirs tocht leidt door een verscheurd land, waar men niet zit te wachten op verborgen verledens. En Samir ontdekt welk verwoestend effect een familiegeheim kan hebben.